#
#
#
|
oświecenie - opis epoki
NAZWA:
Oświecenie przypada w krajach europejskich na wiek XVIII, choć korzeniami tkwi
w stuleciu poprzednim. Nazwa jest związana z przeświadczeniem o szczególnej
misji, jaką epoka ta miała odegrać w dziejach kultury europejskiej. Oświecenie
to inaczej "wiek rozumu", "wiek filozofów", bo właśnie
rozum ludzki miał być naturalnym światłem wskazującym drogę poznania świata i
człowieka po okresie ciemności, za jaki uznano barok. To właśnie w epoce
oświecenia gwałtownie rozwinęła się filozofia, nauka, dokonywały się wielkie
przemiany społeczne, polityczne i ustrojowe. Za kolebkę oświecenia uważa się
trzy kraje zachodnioeuropejskie: Anglię (koniec XVII w.), Holandię i Francję
(XVIII w.).
|
ETAP
|
EUROPA
|
POLSKA -
OD 1772 ZABORY
|
|
początek oświecenia
|
koniec XVII w. - Anglia: bezkrwawa rewolucja, w
rządach zaczęło uczestniczyć mieszczaństwo, konstytucyjna Anglia stała się
wzorem dla całej Europy;
1689 r. - ukazał się List o tolerancji J. Locke'a, odkrycia I.
Newtona;
1715 r. - Francja: śmierć Ludwika XIV
|
lata dwudzieste XVIII w.: kryzys
ideologii sarmackiej, krytyka mentalności, stylu życia, samowoli szlachty;
pojawiły się echa nowego prądu;
lata 1730-1764 (według jednego z badaczy oświecenia, M. Klimowicza) to
w Polsce tzw. wczesne oświecenie, druga data - wstąpienie na tron Stanisława
Augusta Poniatowskiego;
ok. 1752 r. - reforma szkolna zakonu jezuitów,
1740 r. - utworzenie Collegium Nobilium,
1747 r. - zbiory Biblioteki Załuskich zostały oddane do użytku publicznego
|
|
rozkwit oświecenia
|
połowa XVIII w. - Francja: tu nowe
prądy przyjęły formę najbardziej radykalną - działali Wolter (wolterianizm),
J. J. Rousseau (russoizm), D. Diderot i cały "obóz filozofów",
którzy występowali przede wszystkim przeciwko absolutyzmowi; 1. 1751-1772
powstało 28 tomów Encyklopedii;
obok nich działali znani filozofowie: D. Hume, Condorcet, swoje bulwersujące
ogół powieści wydał markiz D. A. F. de Sade (idee libertynizmu
wolnomyślicielstwa, sceptycyzmu wobec spraw religijnych);
główne hasła tego okresu: wolność, własność, braterstwo, humanizm, dobroczynność,
indywidualizm, ład, pacyfizm, niechęć do irracjonalizmu
|
1765-1787: "czasy
stanisławowskie", wokół króla powstał silny ośrodek kulturalny i
reformatorski; po 1 rozbiorze (1772 r.), który wywołał zmianę stanowiska
szlachty, rozpoczęto reformę państwa;
pisali: A. Naruszewicz, I. Krasicki, S . Trembecki, F. D. Kniaźnin, J. U.
Niemcewicz;
1765 - powstał pierwszy teatr publiczny, czasopismo
"Monitor" i pierwsza świecka szkoła - Szkoła Rycerska (Korpus
Kadetów);
1. 1770-1788 "obiady czwartkowe";
l. 1770-1777 - wychodziły "Zabawy przyjemne i pożyteczne" -
pierwsze czasopismo literackie;
1773 - powstała Komisja Edukacji Narodowej;
1783 - powstał ośrodek puławski skupiony wokół Czartoryskich
|
|
schyłek oświecenia
|
ostatnie ćwierćwiecze XVIII w. -
kryzys idei, krytyka rozumu, doświadczenia jako niedoskonałych narzędzi
poznania świata i człowieka; zaznaczyły się nowe dążenia (okres "burzy i
naporu" w Niemczech), powstały filozoficzne dzieła I. Kanta zawierające
już pierwiastki nowego, romantycznego spojrzenia na świat
|
1787-1795: stworzono nową koncepcję narodu
szlachecko-mieszczańskiego:
l. 1788-1792 - obradował Sejm Wielki (Czteroletni), na którym uchwalono
Konstytucję 3 maja (1791 r);
nastąpił rozwój publicystyki - H. Kołłątaj, S. Staszic, F. S. Jezierski;
1790 r. - powstał Powrót posła J. U. Niemcewicza;
rozwinęły się teatr i opera - działał W. Bogusławski; działa Kuźnica
Kołłątajowska - ważny ośrodek literacki;
1793 - II rozbiór Polski;
1795 r. - koniec polskiego oświecenia, III rozbiór Polski, całkowite
załamanie idei oświeceniowych; odtąd coraz częściej pojawiało się pytanie:
jak odzyskać niepodległość - właściwe już romantyzmowi
|
|
Czas trwania
|
ok. 80 lat
|
ok. 60. lat
|
|
|