# Strona Główna
  # Linki
  # mapa newsów




odrodzenie - opis epoki

NAZWA: Polska nazwa "renesans" jest tłumaczeniem włoskiego słowa rinascita i francuskiego renaissance, co znaczy „odrodzenie”. Pojęcie to wprowadził wybitny XVI-wieczny włoski pisarz, malarz i architekt, Giorgio Vasari. Chciał w ten sposób zaakcentować odrębność nowej epoki od średniowiecza, które uważał za okres upadku kultury i sztuki. Odrębność renesansu miała polegać przede wszystkim na odrodzeniu idei antyku wraz z całym jego dorobkiem literackim, filozoficznym i kulturowym. Renesans to ponowne odkrycie starożytnej sztuki, architektury, antycznych kanonów piękna. Za kolebkę renesansu uważa się Włochy. To właśnie stamtąd idee odrodzenia promieniowały na północ i ogarniały kolejne kraje europejskie.

ETAP

WŁOCHY

EUROPA

POLSKA

początek

XIV w. odkrywanie i rozpowszechnianie kultury antyku, tworzyli Francesco Petrarca i Giovanni Bocaccio

XV/XVI w. coraz szersze wpływy antyku. Czechy - działalność Jana Husa - pierwsze próby reform; upowszechnianie druku (wynalazek Jana Gutenberga z 1450 r.); Kolumb odkrył Amerykę (1492)

XV w. Początki renesansu w Polsce wiąże się z takimi postaciami, jak Jan z Ludziska (w 1433 r. uzyskał doktorat z medycyny na uniwersytecie w Padwie); Grzegorz z Sanoka (ok. 1407-1477) - arcybiskup lwowski, poeta, historyk, znawca twórczości Wergiliusza; Jan Ostroróg (1436-1501) - pierwszy polski pisarz świecki; Biernat z Lublina (ok. 1465-ok. 1529) - pierwszy polskojęzyczny świecki pisarz polski, autor Żywota Ezopa Fryga i licznych bajek; Klemens Janicki (1516-1543) - najwybitniejszy poeta polsko-łaciński początków renesansu

rozkwit

XV w. tworzyli: Leonardo da Vinci, Rafael Santi, Tycjan, Michał Anioł; została założona Biblioteka Medyceuszów we Florencji

XVI w. ruchy reformacyjne; 1517 r. wystąpienie Marcina Lutra, nowe odłamy Kościoła: luteranie, kalwini, husyci. Erazm z Rotterdamu, najwybitniejszy humanista renesansowy, ukończył Pochwałę głupoty, tworzyli Hieronim Bosch, malarz niderlandzki Pieter Bruegel, działalność św. Teresy z Avila; we Francji powstała Plejada (m.in. Pierre Ronsard)

XVI w. Największy i najwspanialszy rozkwit polskiego odrodzenia to wiek XVI, określany mianem „złotego wieku” kultury i piśmiennictwa. Są to czasy rządów dwóch ostatnich Jagiellonów - Zygmunta I Starego (1506-1572) oraz Stefana Batorego (1576-1586), księcia siedmiogrockiego. XVI w. to okres największych osiągnięć nauki, literatury i myśli publicystycznej doby staropolskiej. To wtedy właśnie żyli i działali: Mikołaj Kopernik (1473-1543), Andrzej Frycz-Modrzewski (1503-1572), Mikołaj Rej (1505-1569), Jan Kochanowski (1530-1584), Mikołaj Sęp-Sarzyński (ok. 1550-1581) i Szymon Szymonowic (1558-1629). Jednoznaczne wskazanie dat granicznych „złotego wieku” polskiego odrodzenia jest bardzo dyskusyjne. Przyjmuje się, że początek tego kresu przypada na rok 1543, koniec zaś na 1584. W 1543 r. miało miejsce kilka bardzo ważnych wydarzeń: zmarli Mikołaj Kopernik i Klemens Janicki, drukiem ukazało się dzieło Kopernika O obrotach sfer niebieskich, Krótka rozprawa między trzema osobami, Panem, Wójtem a Plebanem Reja oraz O karze za mężobójstwo Frycza Modrzewskiego. Z kolei rok 1584 to data śmierci Jana Kochanowskiego, najwybitniejszego polskiego twórcy renesansowego

schyłek

początek XVI w.

koniec XVI w. pierwsze sygnały baroku, rola rozumu, nowe tendencje filozoficzne

XVI/XVII w. Przełom wieku XVI i XVII to zmierzch renesansu, jako datę końcową tej epoki w Polsce wskazuje się rok 1620. Za ostatnie wybitne dzieło polskiego odrodzenia uważa się wydany w 1614 r. zbiór Sielanek Szymona Szymanowca

Czas trwania

ok. 200 lat

ok. 100 lat

ok. 150 lat



 
   ODRODZENIE
   opisEpoki  


    


Co jest lepsze?


Współpraca: